بیان مساله: در برخی بررسی ها، کلسیفیکاسیون سرخرگ کاروتید را در پرتونگاری پانورامیک، نشانه ای مهم و کمک کننده در پیشگویی و جلوگیری از رخدادهای سربروواسکولار و کاردیوواسکولار معرفی کرده اند. سونوگرافی داپلر، روش تشخیصی مهم در شناخت آترومای کلسیفیه و استنوز سرخرگ کاروتید است.هدف: با توجه به اهمیت شناخت آترومای کلسیفیه و استفاده گسترده پرتونگاری پانورامیک در درمان دندانپزشکی، هدف از این پژوهش، بررسی میزان همخوانی پرتونگاری پانورامیک و سونوگرافی داپلر در تشخیص کلسیفیکاسیون سرخرگ کاروتید است.مواد و روش: در این بررسی توصیفی– تحلیلی، از 35 بیمار با مشکلات کلیوی یا نورولوژیک، که از آنها سونوگرافی داپلر برای بررسی آترومای کلسیفیه کاروتید انجام شده بود، با توافق آنها، پرتونگاری پانورامیک فراهم گردید. پرتونگاری پانورامیک از بیمار به گونه ای فراهم شد، که ارتفاع بیشتر از مهره های گردنی تا سطح فاصله میان مهره های چهار و پنج دیده شود. اطلاعات مربوط به داپلر و پانورامیک از دیدگاه بود یا نبود آترومای کلسیفیه در نرم افزار SPSS گردآوری و اندازه همخوانی این دو روش به وسیله آزمون کاپا بررسی گردید.یافته ها: دو روش پانورامیک و داپلر در سمت راست، چه در مردان و چه در زنان، دارای همخوانی متوسط تا خوب بوده و در ضمن، این همخوانی در بیماران با مشکلات سربروواسکولار بی در نظر گرفتن سمت درگیری، در کل خوب تا متوسط بوده است.نتیجه گیری: وجود اپاسیتی خطی وندولر در فضای میان مهره های گردنی سه و چهار یا چهار و پنج در پرتونگاری پانورامیک، به ویژه در سمت راست، می تواند جدی گرفته شود و در صورت وجود عوامل خطر مثبت، بیمار را با اطمینان و یا توجیه اقتصادی، بهتر می توان برای معاینه های دقیق پزشکی و از جمله داپلر، ارجاع داد.

مقدمه: کلسیفیکاسیون بافت نرم از جمله موارد نسبتا شایعی هستند که در رادیوگرافی های پانورامیک مشاهده می شوند. این اپسیته ها شامل کلسیفیکاسیون گره های لنفاوی، لوزه ها، سیالولیت، استخوانی شدن کمپلکس استیلوهیوئید و کلسیفیکاسیون ناحیه دو شاخه شدن کاروتید می باشد. هدف از این مطالعه بررسی میزان فراوانی کلسیفیکاسیون های بافت نرم در رادیوگرافی پانورامیک، تشخیص افتراقی آن ها و همراهی آن ها با برخی بیماری های سیستمیک می باشد.روش بررسی: در این مطالعه رادیوگرافی پانورامیک 510 بیمار مراجعه کننده به بخش رادیولوژی دانشکده دندانپزشکی شهید صدوقی یزد در طی یک سال بررسی شد و شیوع انواع رادیو اپسیته ها، محل آن ها و برخی عوامل زمینه ای مثل سن، جنس و بیماری های سیستمیک مانند سابقه دیابت و سل مورد بررسی قرار گرفت. سپس داده ها با استفاده از نرم افزار SPPS نسخه 17 و آزمون های Chi-square و Fisher exact test و Odds Ratio مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: فراوانی رادیو اپسیته بافت نرم %2.0 کلسیفیکاسیون شریان کاروتید %7.3 کلسیفیکاسیون لوزه ها، %2.0 سیالولیت، %6.5 کلسیفیکاسیون غدد لنفاوی و %21.4 وجود کلسیفیکاسیون لیگامان استیلوهیوئید می باشد. میان کلسیفیکاسیون نابه جا با بیماری های دیابت، فشار خون بالا، بیماری قلبی و سل رابطه معنی داری وجود داشت (p<0.05)، ولی بین وجودکلسیفیکاسیون نابه جا و سابقه مصرف دخانیات و سکته مغزی رابطه معنی دار نبود (p>0.05).نتیجه گیری: با توجه به تجویز رادیوگرافی پانورامیک توسط اکثر دندانپزشکان، توجه به کلسیفیکاسیون های بافت نرم و کلسیفیکاسیون های نابه جا مهم است. همچنین با مشاهده این کلسیفیکاسیون ها، همکاران دندانپزشک جهت معاینات کامل تر بعدی بیماران را به همکاران متخصص مربوطه ارجاع نمایند.

زمینه و هدف: درمان انتخابی استاندارد بیماران دچار تنگی قابل توجه کاروتید، اندآرترکتومی کاروتید می باشد. درمان جایگزین انتخابی در بیمارانی که دچار دیگر بیماری های طبی همراه (به عنوان بیماران پرخطر) باشند، آنژیوپلاستی و تعبیه استنت کاروتید می باشد. در این مطالعه قصد داریم پیامد درمانی زودرس و دیررس حاصل از آنژیوپلاستی و تعبیه استنت کاروتید را در این بیماران بررسی کنیم.روش بررسی: 82 بیمار مراجعه کننده به بیمارستان های بقیه اله (عج) و جماران تهران که در طی سال های 89-1387 به علت تنگی قابل توجه شریان کاروتید (تنگی £50% در بیماران با علامت و تنگی £80-70% در بیماران بدون علامت) و به علت ریسک بالای جراحی کاندیدای استنت گذاری گردیده بودند وارد مطالعه شدند. تمامی بیماران توسط جراح و متخصص بیهوشی از لحاظ پرخطر بودن برای اندآرترکتومی کاروتید مورد تایید قرار گرفتند. متوسط زمان پی گیری پس از استنت گذاری بیماران 15.9 ماه بود.یافته ها: مطالعه حاضر به روش مقطعی- توصیفی بر روی 54 بیمار مرد (65.9%) و 28 بیمار زن (34.1%) انجام گرفت. سن متوسط بیماران 69.7±9.2 سال بود. آنژیوپلاستی و تعبیه استنت کاروتید در 79 بیمار (96.3%) موفقیت آمیز بود. متعاقبا 7.3% مرگ، Stroke %6.1، TIA %4.9، MI %4.9 بعد از انجام آن مشاهده گردید.نتیجه گیری: به نظر می رسد آنژیوپلاستی و تعبیه استنت کاروتید روش درمانی موثر، قابل اطمینان و از لحاظ تکنیکی بسیار موفقیت آمیز باشد. هم چنین این مداخله ثابت نمود که استفاده از روش درمانی آنژیوپلاستی و تعبیه استنت کاروتید با میزان شیوع بسیار پایین عوارض حین و بعد عمل همراه است.

مقدمه: کیست ادنتوژنیک کلسیفیه یک ضایعه ادنتوژنیک غیر شایعی است که دارای رفتار کلینیکی متغیر و ویژگی های هیستوپاتولوژیک متفاوتی می باشد و حدود %1 کل کیست های فکی را شامل می شود. این کیست از بقایای اپی تلیالی مالاسز در لثه و یا مندیبل یا ماگزیلا منشا می گیرد و ممکن است مرتبط با تومورهای ادنتوژنیک شناخته شده دیگر به طور شایع ادنتوما و در موارد نادرتر آملوبلاستوما، آدنوماتوئید ادنتوژنیک تومور، ادنتوآملوبلاستوما باشد. هدف از گزارش مورد به دلیل غیر شایع بودن آن و تفاوت میان کیست ادنتوژنیک کلسیفیه (نوع آملوبلاستوماتوز) و کیست ادنتوژنیک کلسیفیه همراه با آملوبلاستوما می باشد. از آنجا که پیش آگهی و روش درمانی در کیست ادنتوژنیک کلسیفیه آملوبلاستوماتوز متفاوت از کیست ادنتوژنیک کلسیفیه همراه با آملوبلاستوما می باشد. بنابراین تشخیص و افتراق آنها از یکدیگر ضروری است.یافته ها: بیمار آقایی 22 ساله بود که در تاریخ 2/9/84 به دلیل ترمیم پوسیدگی دندانهای 7 و 6 سمت راست فک پایین به دندانپزشک مراجعه نموده و به طور اتفاقی تورم اندک و بدون دردی در ناحیه مشاهده گردید. در رادیوگرافی پانورامیک، رادیولوسنسی چند حجره ای با حدود مشخص رویت شد. در بررسی میکروسکوپی ضایعه، کیست ادنتوژنیک کلسیفیه با پرولیفراسیون شبه آملوبلاستوما (آملوبلاستوماتوز) گزارش شد. درمان با روش Simple enucleation انجام شد و در Follow up بیمار در طی یازده ماه هیچ گونه عودی دیده نشد.نتیجه گیری: کیست ادنتوژنیک کلسیفیه آملوبلاستوماتوز از نظر ویژگی های میکروسکوپی مشابه با آملوبلاستومای تک کیستی بوده ولی درون پوشش اپی تلیالی آن سلول های گوست و کلسی فیکاسیون دیستروفیک مشاهده می شود و همواره در مورد طبیعت واقعی آن به عنوان کیست، نئوپلاسم، هامارتوم اختلاف عقیده وجود داشته است. این کیست از نظر نمای میکروسکوپی پرولیفراسیون شبه آملوبلاستیک را در دیواره بافت همبندی نشان می دهد اما ویژگی هایی مانند هایپرکروماتیسم واضح سلول های لایه بازال، واکوئولیزاسیون و پولاریزاسیون هسته ای که اغلب در آملوبلاستومای واقعی قابل رویت است، در آن مشاهده نمی گردد. کیست ادنتوژنتیک کلسیفیه نوع آملوبلاستوماتوز و کیست ادنتوژنیک کلسیفیه همراه با آملوبلاستوما از نظر ویژگی های مورفولوژیک و بالینی با یکدیگر متفاوت بوده و به آسانی از یکدیگر قابل تمایز هستند.

سابقه و هدف: کیست ادنتوژنیک کلسیفیه ضایعه ادنتوژنیک ناشایعی است که اولین بار توسط گورلین در سال 1962 معرفی شد. اسامی متفاوتی برای انواع کیستیک و توپر کیست ادنتوژنیک کلسیفیه به کار رفته است. اما کیست ادنتوژنیک کلسیفیه اصطلاح ترجیحی می باشد. این کیست دارای تنوع هیستوپاتولوژیک و رادیوگرافیک بوده، مشی بالینی قابل توجهی دارد. از آنجایی که این ضایعه دارای نماهای کلینیکوپاتولوژیک متفاوت بوده و اطلاعات کمی از آنها در دسترس است، هدف از این مطالعه تحلیل بالینی- پاتولوژیکی کیستهای ادنتوژنیک کلسیفیه بود.مواد و روش ها: این مطالعه از نوع بررسی داده های موجود با استفاده از 21 مورد ثبت شده به عنوان کیست ادنتوژنیک کلسیفیه انجام شد. مشخصات بالینی نظیر سن و جنسیت بیمار و محل بروز کیست های ادنتوژنیک کلسیفیه از پرونده ها استخراج شد و اسلایدهای میکروسکوپی آنها مورد بررسی مجدد قرار گرفت.یافته ها: 81% از کیستهای ادنتوژنیک کلسیفیه در فک پایین یافت شد. 38.1% موارد در دهه دوم و 52.4% در جنس مونث پدید آمده بود. و 76.2% در قسمت های خلفی فکین قرار گرفته بود. 100% موارد نماهای کیستیک داشتند. تنها یک مورد از نوع محیطی بود. 8 مورد همراه با سایرتومورهای ادنتوژنیک بود.نتیجه گیری: به نظر می رسد که ضایعات از نوع کیستیک بودند، ولی همراهی ضایعه با تومورهای ادنتوژنیک نیز دیده شد و ضایعات به طور شایع تری در جنس مونث و در قسمتهای خلفی فکین به ویژه در فک پایین پدید آمده بودند که با نتایج برخی مطالعات متفاوت بود. برای درک بهتر رفتار بیولوژیکی کیست های ادنتوژنیک کلسیفیه، تحقیقات وسیع تر و بررسی های ایمونوهیستوشیمیایی و هیستومورفولوژیکی پیشنهاد می شود.

تومور کلسیفیه آمورف قلب CAT) قلبی) توده غیرنئوپلازیک نادر با پاتوژنز ناشناخته است که تاکنون 12 مورد از آن گزارش شده است. این گزارش خانم 73 ساله ای را با شکایت درد قفسه صدری از یک سال قبل معرفی می نماید که در پیگیری بیمار توده دهلیز چپ با منشا دیواره خلفی مشخص گردید. نمونه حاصل از جراحی، ندولی کلسیفیه توپر با قوام نسبتا سفت با حداکثر قطر 2.5 سانتیمتر بود. بررسی میکروسکوپی ضایعه ای فیبروهیالینیزه با رسوب وسیع کلسیم ارتشاح سلول های آماسی و عناصر خونی را نشان داد. ضایعه به عنوان تومور کلسیفیه آمورف قلب تشخیص داده شد.

کیست ادنتوژنیک کلسیفیه، با نماهای بافتی و بیماری زای ویژه، نخستین بار توسط گورلین (Gorlin) معرفی شد. تومورهای ادنتوژنیک دیگر همچون آملوبلاستوما، آملوبلاستیک فیبروما، آملوبلاستیک فیبرو ادنتوما، ادنتو آملوبلاستوما، تومور پیندبورگ و آدنوماتوئید ادنتوژنیک تومور گاهی همراه با این آسیب مشاهده می شوند. این گزارش، پسر 16 ساله بیماری را با ترکیب مشخصی از آدنوماتوئید ادنتوژنیک تومور و کیست گورلین معرفی می نماید. آسیب در جایگاه دندان کانین چپ پایین ایجاد و باعث گسترش در کورتکس باکال ناحیه درگیر شده بود. کیست به همراه دندان نهفته یاد شده، توسط جراحی بیرون آورده و در بررسی آسیب شناسی آدنوماتویید ادنتوژنیک تومور، همراه با کیست گورلین گزارش شد.

کیست ادنتوژنیک کلسیفیه (Calcifying Odontogenic Cyst: COC) یک کیست ادنتوژنیک تکاملی است که برای اولین بار در سال 1962 توسط گورلین توصیف گردید. این کیست بسیار نادر بوده و از نظر نمای پاتولوژیک و رفتار بیولوژیک تنوع زیادی را نشان می دهد.در این گزارش به ذکر یک مورد COC با پرولیفراسیون آملوبلاستیک که یک نوع بسیار نادر هیستولوژیک است و مشاهده ترمیم استخوان بعد از یک سال پرداخته شده و سپس مقالات مربوط نیز به طور خلاصه مرور شده اند.

سابقه: کیست ادﻧﺘﻮژنیک کلسیفیه یک کیست ادنتوژنیک تکاملی ناشایع است که اولین بار توسط گورلین در سال 1962 توصیف شد و امروزه در طبقه بندی جدید سازمان بهداشت جهانی تحت عنوان تومور ادنتوژنیک کلسیفیه کیستیک نامگذاری شده است. این کیست تنها 1 درصد کیست های فکی را شامل می شود و به صورت ناشایعی همراه با ادنتوم دیده می شود.معرفی مورد: بیمار پسری 15 ساله بود که با شکایت از تورم بدون درد در ناحیه قدامی سمت راست فک بالا مراجعه کرد. در بررسی رادیوگرافی، ضایعه رادیولوسنت با نواحی رادیواپک دیده شد. در نمای پاتولوژی اپی تلیوم کیست ادنتوژنیک با سلول های گوست و ساختار ادنتوم کمپلکس مشاهده شد. درمان به روش انوکلئاسیون انجام شد و در پیگیری 6 ماهه بیمار عودی مشاهده نشد.نتیجه گیری: نمای بالینی و رادیوگرافیک ضایعات ادنتوژنیک، اختصاصی نمی باشد. همواره بایستی به این نکته توجه نمود که نوع ضایعه همراه با کیست گورلین، سیربالینی، روش درمان و پیش آگهی ضایعه ترکیبی را تعیین می کند.